De doorgedraaide conducteur
1 Die pet pest ons allemaal

Fred Kameel heeft als detective een bult avonturen beleefd. Opererend onder zijn codenaam bult-bult-zeven heeft hij vele oude koeien bij de horens weten te vatten en in de put geholpen. Mocht u hem nodig hebben, hij staat in Artis verdekt opgesteld in het lamaweitje tussen de Nepalese geitjes. Vanaf daar strijdt hij voor recht en krom, opdat de wereld rustig door kan slapen.

Als detectivekameel komen de meest vreemde zaken op je af. Ook al sta je verdekt opgesteld in een lamaweitje in Artis. Neem nou de zaak van de doorgedraaide conducteur... op een blauwe maandag, zo'n maandag zonder een wolkje aan de lucht, stond ik met een zonnig humeur wat voor me uit te herkauwen op een strootje. Het was druk en de Nepalese geitjes en ik genoten van de belangstelling.

Op een onbepaald moment hoor ik ergens links van me net achter het hek een piepende mannenstem met een geluid als metaal op metaal zeggen:'Hé Kameel, hé Psssst. Kom dan, dan krijg je een kopje koffie met een overheerlijke Brusselse wafel voor maar viervijfennegentig.'

Ik loop naar het stuk hek waar het geluid vandaan komt en zeg koelweg:'I'm not det kind of kemmel mister.' Als ik weg wil banjeren kruipt er een spichtig mannetje met een blauwe pet op zijn kop en een fluitje aan een touwtje om zijn nek tussen de meute mensen vandaan.

   'Kameel? Fred Kameel?' smiespelt dat mannetje en ik zeg:'De wan en olie.' Want ik ken m'n talen.
   'Ik heb u dan eindelijk gevonden. gelukkig, want bij de kamelen ...'
   'Ja ja ja, al goed. Kom ter zake, je lijkt wel een ambtenaar." mompel ik verveeld.
   'O nee, al jaren niet meer. Geprivatiseerd ... het zit zo..."

Ik denk:'Die heeft m'n hulp nodig. Dat zie je zo. Dat wordt weer een zaak voor onderkoffer kameel.' En verdomd.

   'U moet ons helpen, we zijn ten einde raad. Kunnen we ergens wat meer privé ...'
   'Praat u maar gerust door hoor. Ook al hoort de hele kudde naast u alle geheimen die u me zo gaat vertellen, geloven doen ze het toch niet. U zou u zelf eens moeten zien staan met uw petje op en uw fluitje om, pratend tegen een als Nepalese dwerggeit vermomde kameel in een lamaweitje. Dat zit wel goed hoor. Dat is nou het mooie van dit vak. Gaat u vooral door.'
   'Als u het zegt, dan zal het wel zo zijn.'
   'Het.' Soms is het leven simpel.

   'Mijn naam is Wisselmans. Wim Wisselmans en ik zit in de Raad van Overstuur van de Nederlandse Spoorzoekwegen. Wij hebben een naar probleem dat al enige tijd speelt.'

Ik knik en vul hem moeiteloos aan:'U heeft te weinig wagons en u heeft veel te laat nieuwe wagons bijbesteld? U houdt de reizigers, uw eigen personeel en het kabinet al jaren aan het onrendabele lijntje? Gisteren reed de trein naar Den Haag op tijd en nu vermoedt u boze opzet? Zoiets?' Ik moest er zelf smakelijk om lachen. Als Artis ooit dicht gaat kan ik altijd nog bij het circus gaan als Fredpov de clown.

   'Hoe komt u daar nou bij?' horkte meneer Wisselmans, zichtbaar ontstemd:' Het is nog veel erger. U weet misschien van de problemen met ons nieuwe dienstrooster?'
   'Tuurlijk ken ik dat. Het islamitische deel van het personeel wil geen rondje om de moskee heen rijden, terwijl de Rotterdamse homoconducteurs leuzen scanderen als: 'In z'n twee door de moskee' en 'D'r op en d'r over'.

Wims hoofd schudt alsof het van spoor wisselt:'U komt in de buurt meneer Kameel. Warm, maar geen sigaar, zal ik maar zeggen. Het gaat namelijk om het rondje om de kerk. Het rondje is sinds twee weken spoorloos!'

• Wordt vertraagd zullen we maar zeggen!